Letting Go

image

Lieve Bas,

Wanneer we op een ochtend gezamelijk de honden uitlaten wenkt een mevrouw ons.
Ze roept vanuit het bovenraam van haar woning.
Mijn man! Hij is overleden, hij was in zes dagen weg”.
In de tuin liggen een aantal grafkransen.
“Het is verschrikkelijk”, vervolgt ze.

Ik probeer aan haar te vertellen dat wij ook een verlies hebben geleden omdat jij, onze zoon er niet meer bent maar ze verstaat me niet. “Ik ben doof” zegt ze, “Ik hoor niet wat je zegt. We hebben de bloemstukken in de tuin gelegd omdat hij zo gek was van zijn tuin”.

Als we onze wandeling vervolgen komen we haar na een tijdje weer tegen want ze houdt het in haar huis niet uit. Ik kan haar alsnog vertellen dat we ook heel verdrietig zijn vanwege onze zoon Bas.

Ik vraag of ze de aanwezigheid, de energie van haar man nog om zich heen voelt en ze bevestigt dat. “En de klok is om vijf over twaalf stil gaan staan, precies het tijdstip waarop mijn man is overleden”.

Bij mijn vriendin Joke is de klok om twaalf uur stil blijven staan in de nacht na jouw overlijden. De rouwdienst die we later hielden begon om twaalf uur.
Blijkbaar willen jullie vanuit de geesteswereld laten zien dat er nog een connectie is door dit soort verschijnselen te bewerkstelligen.
Het geeft mij troost.

Het helpt mij om ervan uit te gaan dat de geesteswereld nauw verbonden is met de onze. Er bestaat een website met gerelateerde you tube filmjes : channelingerik waarin een Amerikaanse jongen van jouw leeftijd, vijf jaar geleden, ook een einde aan zijn leven maakte met een pistoolschot. Zijn moeder die arts is en aanvankelijk alleen in wetenschap geloofde, maakt met behulp van een medium contact met hem.

Toen ik voor de eerste keer zo’n filmpje bekeek gaf me dat troost. Het was alsof jij me vertelde hoe het nu met je gaat. Erik beschrijft hoe hij na zijn overlijden zijn lichaam verlaat en ziet dat de politiemensen het in een grote zak stoppen. Precies hoe het bij jou gegaan is. En dat hij zich sinds zijn sterven volkomen vrij en gelukkig voelt. Omdat Erik nu verbonden is met de bron van alle wijsheid kan hij zeer diep ingaan op de levensvragen die zijn moeder via het medium aan hem stelt.

Ook ik bezocht enige tijd geleden een medium. Via haar kon ik vragen aan jou stellen. Jij antwoordde door haar heen. Ik heb je ondermeer gevraagd of je nu gelukkig bent en dat bevestigde je maar dat je het moeilijk vind om te zien hoe wij worstelen met jouw fysieke heengaan. Ook heb ik gevraagd wat ik van jouw overlijden kan leren.
“Jouw huidige leven staat in het teken van loslaten, je mobiliteit en gezondheid en het ultieme loslaten van je kind”.

In principe gaat het leven voortdurend over loslaten filosofeer ik later. En met onze eigen dood: het loslaten van ons lichaam. Er is volgens mij enorm veel moed nodig om een einde aan je eigen leven te maken zoals jij gedaan hebt. Via het medium zei je me dat je het leven niet aan kon. Daar kan ik me wat bij voorstellen.

Ook al mijn pijnlijke ideeën over jouw worstelen voordat je tot je finale daad kwam moet ik loslaten.

Liefs Mem

Advertenties

To burn up

2017-03-21-PHOTO-00000145

Lieve Bas,

In jouw zeventiende levensjaar ben jij gitaar gaan spelen. Je begon met een akoestische gitaar en later kocht je een elektrische.

Je ging op les en omdat je aanleg had kon je al snel van alles spelen.
Op de muziekschool heb je meegedaan aan een uitvoering en speelden jullie Sultans of Swing van the Dire Straits.

Jij deed de gitaarsolo aan het eind van het nummer.
Met het zelf bespelen van een instrument werd jouw liefde voor de muziek wakker.
Je vertelde me dat je het liefst professioneel gitarist was geworden. Dat kon nu niet meer volgens jou omdat je te laat was begonnen met spelen.
Je had dan op je achtste al moeten beginnen en dan alleen maar dag in dag uit gitaar spelen, niets anders, dus ook niet gamen. Je was een perfectionist en het was nooit goed genoeg.
Je was streng voor jezelf en ook streng voor anderen.

Je vond heel moeilijk om een studie en beroep te kiezen. Je vond ook dat de meeste mensen zichzelf voor de gek hielden. Met jarenlang werk te doen, hun hele leven werk te doen, waar ze niet gelukkig mee waren.
Oud worden was ook zoiets wat je totaal niet ambieerde. Het lichamelijk en geestelijk verval was voor jou een gruwel. Jong pieken was het ideaal.

Ik zei voor de grap weleens dat jij aan het Peter Pan syndroom lijdde. Niet groot willen worden voor immer jong blijven. Jij moest dan altijd lachen.

Better to burn up than to fade away was jouw motto.

Van mij had dat opbranden nog wel wat langer mogen duren.

Afgelopen zondag heb ik bij de Mot, een programma waarin gewone mensen een waargebeurd verhaal vertellen, ons verhaal verteld.
Dat heeft me goed gedaan. De mensen in de zaal hebben gelachen en een traan weggepinkt bij de anekdotes die ik over jou en mij verteld heb. Opa en papa waren er. En er waren  diverse vrienden, dat waardeerde ik zeer.

Ik had sterk het gevoel dat je erbij was. Dat je achter me stond.
Zoals je zo vaak achter me stond en me dan even vanuit de rolstoel optilde.

Liefs Mem

Edged in Blue

foto

Lieve Bas,

Gisteravond heb ik geheel gedachteloos ook voor jou de ontbijttafel gedekt.
Ik kwam erachter toen ik vanmorgen aan het ontbijt zat en jouw bordje zag staan.

Het is vandaag mijn verjaardag en of ik het wil of niet ik zit nu toch te huilen.
Op een dag als vandaag is het extra moeilijk. Moeilijk omdat jij er altijd op mijn verjaardag was en nu ben je er niet.
Er hangen vandaag voor het eerst ook geen slingers. Het is kaal en leeg.

Het voelt helemaal niet feestelijk en buiten huilt de natuur met me mee want het regent al uren.

Ik ben erachter gekomen dat rouw en verdriet niet lineair verlopen maar in cirkels. Net als de seizoenen. Je kan niet zeggen nu heb ik het achter de rug. Het komt gewoon steeds weer terug.

Ineens zit ik weer tussen de kale takken van een winterboom terwijl gisteren voor mijn gevoel de lente al aangebroken was. Alleen ons denken is lineair en gericht op resultaat. Het leven trekt zich daar niets van aan. En de dood al helemaal niet.

Wel weer lief alle felicitaties en woorden van de mensen die aan ons denken. Dat verzacht een beetje.

Liefs Mem