Angels

basgroundzero

Lieve Bas,

Vorige week bezocht ik samen met twee vriendinnen, een avond van het Filosofisch cafe, Haarlem. Eén van de sprekers was Joke Hermsen. Zij sprak over haar boek “Melancholie van de onrust”, waarin ze stelt dat de mens vanuit een diep gevoel van melancholie twee kanten op kan gaan.
De ene kant is de depressie, de spiraal naar beneden. De andere kant is de weg van de creativiteit. Waarbij wij als mensen, de melancholie als vruchtbare voedingsbodem kunnen gebruiken om te scheppen.

Ik herken beide wegen. Het doodlopende pad van de depressie en de weg omhoog naar ons scheppende vermogen.

Omdat ik creatief bezig zijn, schilderen en boetseren, prettig vind om te doen, wilde ik na het overlijden van jou therapie op een kunstzinnige manier bedrijven.

Ik googelde op Kunstzinnige therapie in de buurt en kwam uit bij de praktijk van Inger.
De eerste nat-in nat aquarel die ik bij Inger maakte laat een niet aardse afbeelding zien. Een beeld van een andere wereld, van de geestelijke wereld. Je zou er een Engel in kunnen zien.
Mijn verlangen naar de geestelijke wereld waar jij nu bent was in de eerste periode na je heengaan zo groot dat ik letterlijk in een tussengebied leefde. Niet op aarde in ieder geval.
Gaandeweg de therapie hebben Inger en ik gewerkt aan het weer landen op aarde.
Het me weer veilig en prettig gaan voelen in het aardse.

De aquarellen kregen meer en meer vormkracht. En ook het werk dat ik bij de therapie boetseerde laat zien dat ik zoek naar  openheid en verbinding met de aarde maar ook contact wil houden met de geestelijke wereld.

Aan het eind van de therapie gekomen uitte ik mijn verlangen mezelf meer en meer neer te zetten in de wereld. Een groot verschil met de beginsituatie waarin ik helemaal niet op aarde wilde zijn.

Mijn laatste schilderij is een bloemenveld waarbij ik me voorstellen kan dat het aards is maar het kan ook een beeld zijn van een weide in het hiernamaals.
Het intergreren van deze twee werelden is voor mijn gevoel geslaagd.

Juist in de verbondenheid met het aardse kan er contact zijn met het geestelijke.

Op je graf komt een Engel van brons. Hij heeft jouw gespierde lijf, gelaatstrekken en grote vleugels. De Engel staat met één voet op de aarde, klaar om op te stijgen.
Juist het verdriet, de melancholie van wat niet meer is, geeft voeding voor het maken van dit soort beelden. En als het resultaat er dan mag zijn geeft me dat toch weer voldoening.

Van Melissa hoorde ik dat jij wel eens werk van mij aan haar liet zien via foto’s. En dat je best trots was. Zo leuk vond ik dat.

Liefs Mem

4 gedachtes over “Angels

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s