To Balance

image.jpg

Lieve Bas,

Volgens de Tao, een eeuwenoude Chinese wijsheid is er in het leven altijd sprake van herstellen van evenwicht. Het yin yang principe. Het licht en donker. Vrouwelijk mannelijk etc. Continu vind er een verschuiving plaats waardoor het evenwicht zich weer herstelt. Het symbool van de Tao laat dit prachtig zien. In het donker is altijd licht en in het licht een stukje donker. Alles in het leven draagt bij aan dit evenwicht.

Met verwondering kijk ik naar mijn eigen leven en hoe daarin het evenwicht zich steeds weer herstelt. In de eerste maanden na jouw overlijden was ik totaal uit het lood geslagen. Niet in evenwicht. De meter was volledig doorgeslagen naar de kant van geen brood meer zien in wat dan ook.

Een oceaan van gevoelens golven van verdriet, wanhoop, zinloosheid.

Ik heb me maandenlang mee laten dobberen op deze golven. Ben daar volkomen mee geweest en merkte dat er onder deze golven iets anders leeft.

De golven zijn onderdeel van de oceaan en dus een stukjes van iets wat veel groter is dan deze tijdelijke emoties. De gevoelens komen en gaan zoals de golven komen en gaan. Maar het water van de oceaan zelf is onveranderd. En in de diepte van het Zijn met wat is kom ik dan vrede en rust tegen. Gelijkmoedigheid.

Ik kan het ook vergelijken met een kalme serene ruimte waarboven een aantal verdiepingen liggen. Op deze verdiepingen is van alles gaande aan onrust, twijfel, ongeloof, boosheid. Zoals spelers in een toneelstuk rollen spelen. Ze wisselen elkaar af. Ze hebben een rol maar zijn de rol niet.

In de kelder is rust, ruimte, vrede. En vanuit de kelder kan ik kijken naar wat zich in het gebouw afspeelt maar hoef zelf niet mee te spelen. Dat geeft verlichting en ruimte.

Mediteren helpt daarbij. Ik daal af naar mijn kelder of naar de diepte van de oceaan en vertoef in rust. In Stilte, heelheid en vervulling en van daaruit sla ik alle bewegingen gade.

De Tao, het leven, het evenwicht, hervinden door me te verbinden met de Stilte in mij. De uiterlijke stilte helpt mee.

Maar dat neemt niet weg dat het een wankel evenwicht is.

Enige tijd terug kreeg jij van de Universiteit van Utrecht een uitnodiging om mee te doen aan een enquete. Je werd gevraagd net als vorige jaren de enquete in te vullen. Je kon er een prijs mee winnen. Ik moest een paar keer slikken en toen ik de medewerkster belde met de vraag of ze jou uit het adressenbestand kan halen omdat je overleden bent Kwamen de tranen. Het verdriet omdat jij nooit meer enquetes in zult vullen. Verdriet omdat jij van de aardbodem bent verdwenen. Maar ik merkte ook dat de rust weer keerde nadat ik had opgehangen. Ik ging mee in de golf van verdriet die zich aandiende en kon ook weer rusten in de stilte die daarop volgde.

Het leven hier op aarde zoekt continue naar evenwicht. Daar waar jij bent gelden vast andere wetten, of toch niet? Het maakt me nieuwsgierig.

Liefs Mem

Een gedachte over “To Balance

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s