Stairway to Heaven

2017-08-30-PHOTO-00000540

Lieve Bas,

Vandaag schrijf ik mijn laatste blog aan jou. Morgen, 31 Augustus, is het een jaar geleden dat we jouw prachtige lichaam begroeven. Je tijdelijke jas voor je eeuwige Ziel.
Het graf ligt op de volgens mij mooiste begraafplaats van ons land, aan de Bergweg te Bloemendaal.
Het is een plek waar ik graag kom.

Vorige week hebben we samen met jouw vrienden, ouders en familie, jouw sterfdag herdacht en heb ik het beeld wat ik voor je maakte, onthult.

Een opstijgende engel waarbij ik jouw gelaatstrekken en bouw als uitgangspunt heb genomen.
Vergeleken met mijn gemoedstoestand van vorig jaar waarbij de wanhoop het ongeloof en verscheurdheid de boventoon voerden, is er nu veel meer vrede.

De aanloop naar deze dagen, je sterfdag en de dag van de begrafenis, vond ik zwaar. Maar het samenzijn met alle lieve mensen en het samen herdenken bracht verlichting.

Van jouw gitaarleraar Nan kregen we een lange brief waarin hij vertelt over jullie jarenlange samenwerking aan de muziekschool. En dat het eerste nummer wat je leerde spelen “Stairway to Heaven” van Led Zeppelin is. Morgenavond zal je vriend Jasper het bij je graf spelen op de gitaar. Want ook dan zullen we met vrienden samenkomen om je te gedenken.

Het schrijven van de blogs, het afgelopen jaar, heeft me enorm geholpen het zware verlies van jou te verwerken. Het verlichtte altijd weer om op te schrijven wat er in mij leefde. Het bracht reflectie en verdieping.

De lieve, meelevende, lovende reacties van velen hebben me gesterkt. Veel dank daarvoor. En niet  alleen mij maar ook Vincent, die steevast de foto’s bij blogs heeft gekozen.

Lieve Bas,
Shine On

Liefs Mem

Advertenties

Spirited Away

 

2017-08-24-PHOTO-00000446

Lieve Bas,

Vandaag een jaar geleden, ben je rond deze tijd vertrokken naar je nieuwe bestemming.

Van een heel aantal mensen heb ik gisteren en vandaag lieve kaarten en berichtjes gekregen om me sterkte te wensen in de moeilijke dagen. En vanavond gaan we jou bij het graf herdenken met onder meer met je vrienden en de opa’s. Het beeld van de Engel staat nu op je graf en straks wordt het onthult.

Gisteravond bezochten we een Japanse voorstelling. De zangeres zong een liedje uit de film Spirited Away waar jij als kind dol op was.
Het gaat over een meisje dat met haar ouders verhuist van de stad naar de buitenwijken en per ongeluk in een wereld van Goden en Geesten terecht komt.
Het is een magisch verhaal, je kon er geen genoeg van krijgen.

Het lied heet:” Always with me”

Dit voorval zie ik weer als een kadootje van jou aan mij vanuit de Zielewereld.

Dankjewel,

Liefs Mem

Easy Come Easy Go

foto (1)

Lieve Bas,

Het boek van filosofe Joke Hermsen getiteld; Kairos, Een Nieuwe Bevlogenheid. gaat over de tijd.
De kloktijd, Chronos en de innerlijke tijd, Kairos.

Als mensen zijn wij gebonden aan tijd en ruimte. Dat kan ik in deze maand, Augustus, de maand waarin jij een jaar geleden vertrok, sterk beleven.

Er zijn veel herinneringen die me terugbrengen naar hoe het vorig jaar was, toen jij nog op aarde leefde. Ook de natuur helpt daar aan mee want met het verglijden van de zomer kom ik weer in de sfeer rond jouw sterfdag en begrafenis. Het was rond die tijd, aan het einde van Augustus, prachtig verstild nazomer weer.

De herinneringen roepen gevoelens op. Verdriet maar ook verwondering over de schoonheid en intensiteit van ervaringen rond het verdriet. En dankbaarheid over de mooie en diepe contacten die ik in het afgelopen jaar met andere mensen kon beleven.

Verdriet liet me een diepe verbinding voelen tussen ons mensen. Een verbinding die normaliter zeldzaam is.

Zoals Joke Hermsen in haar boek beschrijft is er nog een andere tijd. Of liever het ontbreken van de tijd, de eeuwigheid. Kairos. De innerlijke tijd.

Wanneer ik daarin vertoef is er niets aan de hand. Ik voel jouw nabijheid. Ik voel me verbonden met alles.

In de blogs die ik in de afgelopen maanden schreef verwees ik er vaker naar. Aanwezig zijn zonder gedachten, bewust ademen, is de poort naar het Nu.
Het eeuwige Nu, het tijdloze, verlost me. Brengt vrede.
De tijd laat me verdwalen in het niemandsland van verleden en toekomst. Uit het Nu vandaan waar ik Thuis ben.

Deze blog wil ik afsluiten met een song van jouw favouriete zanger Rory Gallagher waarin hij zo prachtig, het gevangen zitten in het verdriet, verwoord. En dat het licht echt weer zal gaan schijnen als je het verdriet bevrijdt.

Het verdriet bevrijden doe ik, door er in de tijd doorheen te zakken naar de eeuwigheid. Naar het Licht.

Easy Come Easy Go (verkorte versie)

I’m easy come and easy go
Now you’re not so carefree
You found a thorn behind the rose
You took it all so badly

Lost inside yourself
You’ve gotta break out soon
You’ve gotta try again
To hear a different tune

Oh yeah

I’m easy come and easy go
Don’t paint it all so sadly
Before you know the light will shine
Don’t burn out completely

Locked inside yourself
You’ve gotta break out soon
Come and try again
And hear a different tune

Oh yeah

Liefs Mem