Peace

 

EE14C431-9BA5-4D2C-971A-BCDAABF8420B

Lieve Bas,

Enige jaren geleden werd ik door een buurman die verderop in de straat woont, aangesproken. Hij vroeg me:”Ik zie jou altijd rondfietsen. Heb jij geen doel in je leven?”
Door zijn vraag was ik met stomheid geslagen en wist toen niet wat te antwoorden. Maar zijn vraag hield me wel een tijdlang bezig. Blijkbaar gaf ik hem de indruk doelloos te zijn en dat zat me niet lekker. Want diep in mijn hart vond ik het ook moeilijk om het doel van en in mijn leven te vinden. Maar dat het zo zichtbaar was, beviel me niet.

Aan alle mensen verschijnt denk ik vroeg of laat de vraag. “Waarom zijn we hier? Wat is het doel van ons bestaan?” Het is een existentiële vraag waar tegelijkertijd veel antwoorden op zijn te geven of waar helemaal geen antwoord voor is.

Van jou weet ik dat je ook moeite had met het vinden van je bestemming. Je vond veel zaken van het leven vermoeiend en overbodig. Zelfs het iedere keer weer moeten eten om je lichaam in stand te houden, vond je soms een opgaaf. Dan zei je dat je liever een krokodil was geweest die maar één keer in de vier dagen hoefde te eten. Je worstelde met zingeving. Na een tijdje enthousiast te zijn geweest voor een project kwam je erachter dat niets blijvende bevrediging kon geven. Zoals naar de sportschool gaan. De leegte die opgevuld leek, staarde je weer aan.

Wat ik zelf ondertussen ook geleerd heb van het leven Leven, is dat buiten ons geen blijvende vervulling te vinden is. Die is er pas als we de weg naar binnen gaan. Als we de leegte in gaan. Dan blijkt dat de leegte niet opgevuld hoeft te worden maar genoeg aan zichzelf heeft. Dan blijkt er een diepe vrede in ons te huizen.
We zijn al thuis. We kunnen stoppen met zoeken want we zijn precies daar waar we horen te zijn. Op het moment dat we weer starten met zoeken buiten ons, verwijderen we ons van thuis Zijn. En in dat lege veld dat we ten diepste zijn, kan van alles verschijnen. Verdriet, vreugde, angst, boosheid. Maar in de diepte dan toch altijd weer die Vrede.

De Russische president Poetin verklaart opnieuw de koude oorlog aan het Westen, las ik vanmorgen op de nieuwsapp. Wat zou ik graag met een aantal moeders en oma’s een bezoekje aan Poetin brengen en hem vertellen dat hij kan stoppen met alle bewapeningsflauwekul. Dat we daar allemaal niet op zitten te wachten. Dat hij beter kan gaan mediteren. Dat Vrede in onszelf te vinden is.

Liefs Mem

 

 

Verstuurd vanaf mijn iPad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s