Peace

basniagara

Lieve Bas,

Omdat het vanavond  zulk prachtig zacht weer is maakte ik een fietstochtje door de duinen naar de begraafplaats. Ik ging naast jouw graf zitten en was in Stilte. De Stilte van de begraafplaats en de Stilte in mezelf. Onder het verdriet van jou fysiek te moeten missen kon ik diepe Vrede ervaren. De tijd is op zulke momenten verdwenen en pas toen ik weer naar huis ging zag ik, dat er een half uur verstreken was.

Op de terugtocht naar huis verwonderde ik me over de diep gevoelde Vrede. In gedachten ging terug naar de weken die volgden op jouw sterfdag en begrafenis. Regelmatig verkeerde ik, in die tijd, met name in de nacht, in een staat van intense wanhoop.
Van niet weten waar ik het zoeken moest. Zo een wanhopig voelen dat ik dacht eraan te bezwijken. Dat gebeurde niet. Ik liet de wanhoop volledig toe. Was er niet bang voor.

Momenteel lees ik een boek: Genezen door te leven. De helende kracht van onze duistere emoties. Geschreven door Miriam Greenspan. De schrijfster benadrukt de noodzaak vooral te luisteren naar onze gevoelens van verdriet, angst en wanhoop. Pas als we ze volledig doorleven kunnen we genezen.
De wanhoop die ik in die dagen en nachten na jouw vertrek voelde is niet meer teruggekomen.  De wanhoop heeft me niet verzwolgen. Het verdriet is er, maar daaronder ook een Vrede. Ik stel me zo voor dat Vrede kan verschijnen wanneer alle gevoelens en emoties geleefd mogen worden. Dat er in ons menselijk systeem heelheid ervaren kan worden wanneer alles er mag zijn. Het Licht èn het duister.

Liefs Mem

Advertenties