Just Passing By

IMG-20180925-WA0000 (1)

Lieve Bas,

Het is vandaag 23 jaar geleden dat jij op aarde kwam. Om 14.00 s’middags ben je met een keizersnede geboren. Je werd door vier dames begeleid in de operatiezaal. Je was een  prachtige baby. Niet  gehavend door de geboorte.
We waren zo blij met jouw komst!

De laatste tijd kan ik ervaren dat het lijkt alsof jij een droom bent geweest. Soms is het net of je nooit bestaan hebt, dat ik het me allemaal verbeeld heb. Een rare gewaarwording.

Je kwam, leefde een tijd met ons mee en bent weer vertrokken. Je was tijdens je aardse bestaan een toeschouwer.  Je observeerde en kon rake dingen zeggen over de eigenschappen van mensen. Dat deed je al toen je nog een kleine jongen was.

Je hebt je, zo voelt dat nu voor mij, nooit wérkelijk verbonden met de aarde. Je was een tijdelijke bezoeker.
In feite zijn we dat allemaal. En door jouw sterven ben ik veel meer gaan nadenken over mijn eigen eindigheid.  Mijn eigen dood.

We sterven iedere dag een beetje want al onze gevoelens en gedachten zijn tijdelijk.
Het boek “Het Nu van moment tot moment ” van Almaas is mij al geruime tijd behulpzaam. Almaas adviseert in zijn boek ieder moment te laten passeren zonder er een oordeel over te hebben. Dus een moment van boosheid of verdriet of vreugde te beleven en er verder van af te blijven.

Met mijn  zoektocht na jouw sterven hoopte ik een manier te vinden om met het verlies om te kunnen gaan. Ik ben een heel stuk wijzer geworden en heb allerlei kennis en wijsheid vergaard hoe je constructief kunt rouwen.  Echter ik kom steeds weer bij hetzelfde punt uit. Het verdriet en de pijn omdat jij er fysiek niet meer bent blijven onverminderd hetzelfde.

Ik kan ze niet ontlopen. Het is als een labyrint waarbij de weg iedere keer weer uitkomt bij pijn.
De pijn, de hartepijn is er en ebt weer weg.
Ik onderga het. Net zoals ik alle gevoelens en emoties onderga.
Volledig mens te  zijn betekent voor mij leven met alle gevoelens die zich aandienen.

Ik denk dat jij veel weerstand had tegen het leven zelf. De pijn, verdriet en teleurstelling  die onlosmakelijk met Leven verbonden zijn.

We kunnen er niet om heen. Hier op aarde moeten we leven met al deze tijdelijke voorbijgangers.

liefs Mem

Advertenties

Fields of Gold

299DBB87-7624-4F24-93D9-D3E80F7C92EC.jpeg

Lieve Bas,

“Vandaag was een veelbewogen dag”.
Dat kon jij als klein kind zeggen. En met een glimlach denk ik nu terug aan jouw vroegwijze woorden.

Dat het vandaag een veelbewogen dag zou worden wist ik vanmorgen toen ik opstond nog niet.

Ik ging wandelen met onze hond Noor op een groot veld. De zon scheen schitterend  over het wuivende gras en Noor rende er héérlijk in rond, achterna gezeten door haar eigen staart.

Als ik iets positiefs kan vinden in jouw  dood is het de ongelooflijke realisatie van de vergankelijkheid van alles. Dat ieder moment ten volle geleefd mag worden want het komt nooit meer terug. Een ochtendwandeling in het zonovergoten veld krijgt hierdoor een enorme intensiteit.
Ik kan zo’n moment ervaren alsof ik het voor het eerst, en voor het laatst beleef. Ten volle. Volledig aanwezig in het moment.
Ik ben je dankbaar dat je me dat hebt laten zien.

Vanmiddag was ik te gast op de verjaardag van een lieve vriendin. Het was een heel speciale verjaardag want er trad een bekende zanger op in de huiskamer.  Maarten, zo heet deze sympathieke man, zong onder meer het prachtige nummer: Fields of Gold  geschreven door Sting.

Het nummer ontroerde mij zeer. Het bracht me terug naar gelukkige momenten die ik met jou beleefd heb en naar de ochtend in het veld.

Maarten vertelde dat het nummer Fields of Gold ook vertolkt is door Eva Cassidy. een zeer begnadigd zangeres die vroeg is overleden. Haar vertolking belichaamt voor mij de vergankelijkheid.

Een veelbewogen dag omdat ik vandaag zo goed kon ervaren dat de vergankelijkheid, de schoonheid en Liefde,
hand in hand gaan. Juist in het besef van eindigheid is er schoonheid en Liefde.
Krijgt het leven intensiteit.

liefs Mem